η μη - προπαγάνδα είναι προπαγάνδα. Για την ακρίβεια, είναι η προπαγάνδα της μη - προπαγάνδας. Όπως ακριβώς και η απουσία πολιτικής στάσης, είναι πολιτική στάση (η πολιτική στάση της απουσίας).
Και μετά από αυτή τη βαθυστόχαστη σκέψη, ας πάψουμε να δίνουμε στην έννοια της προπαγάνδας αννητικό χαρακτήρα, ας απωλέσουμε το φερετζέ της "αντικειμενικότητας" που κάποιοι μας έχουν επιβάλλει να φοράμε και ας συνειδητοποιήσουμε επιτέλους ότι σε αυτή τη ζωή, τίποτα δεν είναι αντικειμενικό και τα πάντα έχουν πολιτική χροιά, όπως και πολιτική σκοπιμότητα.
Οι λέξεις, οι πράξεις, οι θέσεις, οι στάσεις ήταν, είναι και θα είναι βαθύτατα πολιτικές, ό,τι και αν μας λένε, ό,τι και αν λέμε εμείς οι ίδιοι.
Με αυτή την καινούρια γνώση που μόλις μας μεταλαμπαδεύτηκε πρέπει να πορευτούμε όλοι από δω και πέρα, γνωρίζοντας πλέον το βάρος των βημάτων μας και των πράξεών μας. Για να μην λέμε μετά "δεν ήξερα, δεν έφταιξα, δεν ευθύνομαι".
Αυτές οι δύο φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί ένα χρόνο πριν κατά τη διάρκεια της ψήφισης του Μεσοπρόθεσμου. Έχουν τραβηχτεί τότε, που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν μπροστά από τη Βουλή. Έχουν τραβηχτεί τότε που όλοι αυτοί οι χιλιάδες αψήφισαν την "πολιτική νομιμότητα" της κυβέρνησης, αρνήθηκαν τους άδικους θεσμούς του κράτους, και δεν φοβήθηκαν την καταστολή και την τρομοκρατία. Έχουν τραβηχτεί τότε που όλοι οι αυτοί οι χιλιάδες έκαναν ένα απλό μα σημαντικό πράγμα: πίστεψαν ότι έχουν δίκιο και πάλεψαν για να το διεκδικήσουν.
Αυτές οι δύο φωτογραφίες απεικονίζουν δύο από τα πιο σημαντικά "κληροδοτήματα" του Ιούνη.
Το πρώτο είναι το "σπάσιμο του φόβου". Το βροντερό "όχι" στο κράτος και τα Μ.Α.Τ. Το ότι όλοι μαζί, ενωμένοι, μπορούμε να αντισταθούμε ενάντια σε χημικά, ενάντια στις χειροβομβίδες κρότους λάμψης, ενάντια στο ξύλο και στην τρομοκρατία. Ότι όλοι μαζί μπορούμε να νικήσουμε το κράτος και την αστυνομία.
Το δεύτερο είναι η αλληλεγγύη. Ή καλύτερα, η αλληλεγγύη και η αυτοοργάνωση. Μόνοι μας, χωρίς να περιμένουμε τη βοήθεια κανενός θεσμικού παράγοντα (η οποία και δεν πρόκειται να έρθει άλλωστε) μπορούμε να οργανωθούμε. Μπορούμε να αλληλοβοηθούμε, να αλληλοϋποστηριχτούμε για να μπορέσουμε να κάνουμε τον οποιοδήποτε αγώνα να πετύχει.
Για μένα αυτά είναι τα σημαντικά κληροδοτήματα του Ιούνη. Αλληλεγγύη, αυτοοργάνωση, ελπίδα.
Στο διαδίκτυο βλέπω ότι η 29η Ιουνίου του 2011 αντιμετωπίζεται νοσταλγικά, σαν μια επέτειος, μακρινή και ξεχασμένη. Για μένα αυτό είναι λάθος. Η 29η Ιουνίου δεν ε'ιναι μια επέτειος, η 29η Ιουνίου ήταν ένας αγώνας.Οι παραπάνω εικόνες δεν είναι εικόνες επετείου αλλά εικόνες αγώνα από το παρόν και το μέλλον μας.
Στο σήμερα, το ευτυχές γεγονός είναι ότι, παρά τα πρόσφατα απογοητευτικά αποτελέσματα των εκλογών, οι άνθρωποι που ήταν στο Σύνταγμα στις 29 Ιούνη, ήταν εκεί και στις 19 & 20 Οκτώβρη, και στις 12 Φλεβάρη. Και βρίσκονται ακόμη κάπου εκεί έξω. Και όταν χρειαστεί, θα ξαναβρεθούν, όλοι μαζί, στο Σύνταγμα.
Και αν είναι να αντιμετωπίζουμε τις 29 Ιούνη σαν γιορτή, τότε το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πιούμε στην υγειά των αγώνων που έρχονται.
Στην υγειά, λοιπόν, των αγώνων.
Υ.Γ: Οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί από τον "πιτσιρίκο" και μπορείτε να τις βρείτε εδώ.
Αποκλειστική είδηση, κατευθείαν από το "Σπίτι του Λαού" στον λαό τον ίδιο.
Κατά τη διάρκεια πολυήμερων εξαντλητικών συσκέψεων η Κ.Ε του ΚΚΕ αναζήτησε τις ευθύνες για το μειωμένο εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ.
Οι συσκέψεις κράτησαν πολύ, καθώς οι ευθύνες είχαν κρυφτεί καλά. Μετά από πολύ προσπάθεια, βρέθηκαν στα συνήθη σημεία καθώς και αλλού.
"Η προεκλογική επίθεση στο ΚΚΕ ήταν άνευ προηγουμένου" τόνισε η Γ.Γ. του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος, κ. Αλέκα Παπαρήγα.
"Υπάρχουν σοβαρές υποψίες ότι αυτή τη φορά οι ΕΛ συμμάχησαν με δυνάμεις του παγκόσμιου και διαπλανητικού ιμπεριαλισμού ώστε το μοναδικό όρθιο, πραγματικό κομμουνιστικό κόμμα να καμφθεί και να εκφυλιστεί όπως όλα τα άλλα. Ο προεκλογικός πόλεμος ενάντια στο ΚΚΕ ήταν μέρος του σχεδίου της Νέας Τάξης Πραγμάτων ώστε να υποδουλωθεί ο λαός, όχι μόνο στην Ελλάδα, μα και σε όλο τον κόσμο", δήλωσε η κυρία Παπαρήγα, ενώ τόνισε ότι στον Περισσό πλέον είναι βέβαιοι πως "ο Τσίπρας είναι ρομπότ, και τις εντολές του τις λαμβάνει κατευθείαν από τον Λευκό Οίκο".
Στο τέλος της ανακοίνωσης καταγγέλεται η προσπάθεια παραπλάνησης αγνών και αγαθών κομμουνιστών - ψηφοφόρων του ΚΚΕ με sites τα οποία φέρονται να ανήκουν στην κεντρική επιτροπή του Κόμματος, όπως το KKE Generator.
"Ήταν και αυτό το δίχως άλλο, μέρος της πανσυμπαντικής διαδικτυακής επίθεσης που ασκείται στο ΚΚΕ τον τελευταίο καιρό", λέει η Κ.Ε. ενώ δεν παρέλειψε να προσθέσει ότι "η πυγμή και η δύναμη του ΚΚΕ φαίνονται από το γεγονός ότι οι γερμανικές εφημερίδες Bild και Financial Times επέλεξαν να επιτεθούν στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α που είναι εύκολος στόχος, γιατί ήξεραν ότι δεν μπορούσαν να τα βάλουν με το πραγματικά επικίνδυνο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος".
Από τις εκλογές προέκυψε και ένα θετικό, σύμφωνα με τον Περισσό:
"Τουλάχιστον ο λαός, αν και δεν έχει συνειδητοποιήσει ακόμη τον ταξικό του ρόλο, δεν τσίμπησε στις αυταπάτες, δεν σαγηνεύτηκε από τις φαινομενικά πανέμορφες μα ουσιαστικά καταστροφικές σειρήνες του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.".
Η Κ.Ε. του ΚΚΕ εκτιμά ότι το ΚΚΕ έκανε λάθη κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου ("και μόνο τότε", αναφέρει χαρακτηριστικά) όπως το να χρησιμοποιήσει το σύνθημα "Διόρθωσε την ψήφο σου".
"Απ' ότι φαίνεται, ο λαός μπερδεύτηκε και νόμισε ότι τον συμβουλέψαμε να ψηφίσει ΣΥ.ΡΙΖ.Α αντί για ΚΚΕ" δήλωσε μπροστά στις κάμερες η κυρία Παπαρήγα, και κάλεσε τον κόσμο "να ξαναδιορθώσει πραγματικά την ψήφο του, να ψηφίσει ΚΚΕ δηλαδή, στις επόμενες εκλογές", ξεχνώντας ότι η κυβέρνηση βγήκε και δεν πρόκειται να προκυρηχθούν άμεσα νέες εκλογές.
Τέλος, στην ανακοίνωσή της, η κεντρική επιτροπή του κομμουνιστικού κόμματος, τονίζει τη σημασία της ενδυνάμωσης του ΚΚΕ, "τώρα περισσότερο από ποτέ", καθώς και την επίκαιρη αναγκαιότητα της ύπαρξης ενός δυνατού Κ.Κ.Ε "για να αγωνίζεται για το λαό, ακόμη και χωρίς αυτόν".
Η κραυγή των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι περίεργη, κάτι ανάμεσα σε "ΑΟΥ!" και "ΕΥΡΩ!".
Ο Έλληνας ψηφοφόρος είναι ένα ζώο περίεργο, δίποδο, η συμπεριφορά του οποίου ξεφεύγει από τα όρια της λογικής. Όλοι οι επιστήμονες που έχουν ασχοληθεί μαζί του, έχουν πει ότι τα πειράματα και η έρευνα που έχουν κάνει πάνω στον Έλληνα ψηφοφόρο δεν μπορούν να δώσουν επαρκή δείγματα για την ερμηνεία της συμπεριφοράς του.
Ο Έλληνας ψηφοφόρος είναι ένα ον το οποίο ταλαιπωρούν τόσα χρόνια και μέσα σε δύο χρόνια οι συνθήκες διαβίωσής του έχουν χειροτερέψει πολύ: δύο συγκεκριμένα κόμματα του έχουν πάρει ό,τι έχει και δεν έχει. Χάρη σε αυτή την κατάσταση ο Έλληνας ψηφοφόρος είχε κοντέψει να γίνει είδος υπό εξαφάνιση.
Ο Έλληνας ψηφοφόρος είχε θυμώσει πολύ με αυτό που συνέβαινε, και έτσι οι μισοί Έλληνες ψηφοφόροι αποφάσισαν να ψηφίσουν ακριβώς τους ίδιους ανθρώπους πους τους έφεραν σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, προκειμένου τώρα να τον βγάλουν από αυτή.
Οι μελέτες δεν έχουν διεκρινήσει ακόμη αν ο Έλληνας ψηφοφόρος έχει μνήμη που διαρκεί ελάχιστα ή είναι απλώς ηλίθιος.
Πάντως, χθες οι επιστήμονες ανακάλυψαν κάτι πολύ σημαντικό για τον Έλληνα ψηφοφόρο:
Σύμφωνα με τα χθεσινά εκλογικά αποτελέσματα, ο Έλληνας ψηφοφόρος τελικά δεν χρειάζεται διορισμένες κυβερνήσεις και δικτατορίες προκειμένου να μην εξαγριωθεί με το χαμηλό βιοτικό του επίπεδο: μπορεί να τα καταφέρει και μόνος του, εκλέγοντας αυτούς που θα του το επιβάλλουν. Τρόπον τεινά, δηλαδή, ο Έλληνας ψηφοφόρος είναι ανεξάρτητος.
O Aλέξης Τσίπρας είχε πει προεκλογικά ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α "νίκησε το φόβο". Δεν είχε υπολογίσει όμως, ότι ο Έλληνας ψηφοφόρος μπορούσε να νικήσει το ΣΥ.ΡΙΖ.Α και να τον επαναφέρει.
Τα αποτελέσματα των ερευνών δείχνουν, ότι το μισό κοπάδι των Ελλήνων ψηφοφόρων ψήφισε Νέα Δημοκρατία και Πα.Σο.Κ γιατί τους αρέσει πολύ το ευρώ. Μπορεί να μην έχουν να φάνε, αλλά το ευρώ είναι το αγαπημένο τους παιχνίδι. Αν και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α να τους διαβεβαίωσε ότι δεν θα τους πάρει το παιχνίδι τους από τα χέρια, μόνο στη σκέψη ότι ίσως και να γινόταν υπό κάποιες συνθήκες να το χάσουν, τρελάθηκαν. Έτσι χθες οι μισοί από τους Έλληνες ψηφοφόρους, βοήθησαν αναμφίβολα όλο το κοπάδι να κρατήσει τα παιχνίδια τους τα ευρώ. Μένει τώρα να ανακαλύψουν σε τί ακριβώς χρησιμεύουν.
Εγώ προσωπικά έχω αρχίσει να χάνω την εμπιστοσύνη μου στον Έλληνα ψηφοφόρο. Αλλά δεν τα βάφω μαύρα, γιατί εμπιστεύομαι ακόμη τον "Έλληνα του δρόμου". Αυτός είναι άλλο ζώο, για το οποίο ελπίζω να μιλήσουμε πολύ τις επόμενες μέρες.
Υ.Γ: Για τα άλλα ζώα, αυτά που επιθυμούν όποιο ζώο διαφέρει να φύγει από το μαντρί, δεν θα πω πολλά. Μάλλον θα πρέπει να εμπιστευθώ τον Έλληνα του δρόμου για να τα αφανίσει.
Τον τελευταίο καιρό, και όσο περισσότερο πλησιάζουν οι εκλογές παρατηρώ τον σχηματισμό ενός "διπόλου" (σικ) στον κόσμο:
Αφενός υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι χαίρονται διότι είναι πεπεισμένοι ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α θα βγει αυτοδύναμος, θα σχηματίσει κυβέρνηση, θα κάνει πράξη το πρόγραμμά του στο έπακρο, θα φέρει ειρήνη και αγάπη σε όλο τον κόσμο και όλοι οι λαοί της γης θα ζήσουμε ευτυχισμένοι και ενωμένοι ενώ θα τραγουδάμε αγκαλιά το "Give Peace A Chance".
Αφετέρου υπάρχουν εκείνοι οι οποίοι ανησυχούν, φοβούνται και ανεβάζουν πίεση στην σκέψη του τί πρόκειται να συμβεί αύριο. Άλλοι φοβούνται ότι θα πάμε στη δραχμή, άλλοι ότι θα πεινάσουμε, άλλοι ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α δεν θα πραγματοποιήσει τίποτε από αυτά που λέει, άλλοι ότι θα γίνει πόλεμος, άλλοι ότι πύρινες γλώσσες θα πέσουν σε όλη την Ελλάδα και τέλος, υπάρχουν και εκείνοι που φοβόντονται ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α σπέρνει αυταπάτες και με αυτό τον τρόπο θα εξημερώσει το ρωμαλέο και μέχρι στιγμής ασυγκράτητο λαϊκό κίνημα με αποτέλεσμα να στείλει τον κόσμο σε χειμερία νάρκη για χρόνια ολάκερα.
Η απορία μου κυρίως σχετίζεται με το δεύτερο κομμάτι της κοινωνίας, μιας και όσον αφορά στο πρώτο, μπορώ να κατανοήσω το γεγονός ότι ο Έλληνας (αγωνιστής ή μη) έχει ανάγκη την ελπίδα, τώρα περισσότερο από ποτέ.
Και η απορία μου είναι η εξής: "γιατί τόσος φόβος, ρε παιδιά;"
Από μικρός θυμάμαι ότι δεν είχα δώσει σημασία σε καμία εκλογική αναμέτρηση (με εξαίρεση μια φορά που είχε "βγει" το Πα.Σο.Κ και όλοι στο κέντρο πανηγυρίζανε και χαμογελούσαν, οπότε χαιρόμουν και 'γω μαζί τους).
Από ένστικτο καταλάβαινα ότι οποιοδήποτε και να ήταν το εκλογικό αποτέλεσμα ανάμεσα σε Πα.Σο.Κ και Ν.Δ., τίποτα δεν άλλαζε. Οποιαδήποτε και να ήταν η κυβέρνηση, η πολιτική παρέμενε ίδια και απαράλλαχτη.
Κατά τη διάρκεια των 40 χρόνων που έβγαιναν Πα.Σο.Κ και Ν.Δ. (με αποκορύφωμα τα δύο τελευταία χρόνια) περάσαμε τόσα: σκάνδαλα, σκληρά μέτρα λιτότητας, τρομοκρατία, βία (ψυχολογική και φυσική), κι άλλη τρομοκρατία, καταστολή, έλλειψη δικαιοσύνης, έλλειψη αξιοπρέπειας, ακόμη περισσότερη τρομοκρατία. Κοινώς, μας πήραν και τα σώβρακα.
Και τώρα; Τώρα πρώτη φορά υπάρχει η πιθανότητα για κάτι καινούριο: υπάρχει η πιθανότητα εκλογής μίας αριστερής δύναμης (παρά τις πολλές διαφωνίες για "δεξιάς στροφές κ.λ.π") η οποία θα εφαρμόσει ένα ριζοσπαστικό φιλολαϊκό πρόγραμμα και θα δώσει "ανάσα" στον ελληνικό λαό.
Και όλους εσάς που φοβάστε, ανησυχείτε, και κινδυνολογείτε για την επόμενη μέρα, είτε επειδή πιστεύετε ότι οι εκλογές δεν αλλάζουν τίποτα, είτε επειδή φοβάστε την έξοδο από το ευρώ, είτε επειδή θεωρείτε ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι χειρότερος από το ΠαΣο.Κ, είτε επειδή πιστεύετε ακράδαντα ότι ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι ο θανάσιμος εχθρός του "λαϊκού κινήματος", θέλω να σας ρωτήσω το εξής:
Αν το Πα.Σο.Κ συγκέντρωνε και πάλι τα συνήθη ποσοστά του, και οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα διεκδικούσε αυτό με τη Νέα Δημοκρατία τη πρώτη θέση, θα ήταν καλύτερα;
Ή για να το κάνω ακόμη πιο "ζουμερό", αν είχατε τη δυνατότητα να αλλάξετε την πραγματικότητα πατώντας ένα μικρό κουμπάκι, θα επιλέγατε αυτόματα το Πα.Σο.Κ να συγκέντρωνε τα ποσοστά του ΣΥ.ΡΙΖ.Α;
Η στάση της κοινωνίας, από τον απλό κόσμο (ο οποίος σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ήταν στην χειρότερη περίπτωση αδιάφορος), μέχρι και ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς η οποία έχει επιτεθεί στο ΣΥΡΙΖΑ πιο λυσσαλέα από οποιοδήποτε άλλο κόμμα σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση, μου λέει ότι ίσως και να το προτιμούσατε.
Τον τελευταίο καιρό μου δημιουργείται η εντύπωση ότι ο κόσμος προτιμούσε τη βεβαιότητα της καταστροφής, η Αριστερά γούσταρε την κατάσταση στην οποία μια αντιλαϊκή δύναμη ήταν στην κυβέρνηση και μπορούσε να κριτικάρει από κάποια "ασφαλή θέση". Οι εχθροί τότε ήταν ξεκάθαροι, η στάση που έπρεπε να ακολουθήσει ο κόσμος πιο ξεκάθαρη, και η ελπίδα απουσίαζε παντελώς.
Σε όλους εσάς που ανησυχείτε και φοβάστε λοιπόν, να σας υπενθυμίσω τί έχουν "περάσει" τόσο καιρό το Πα.Σο.Κ και η Νέα Δημοκρατία. Σε όλους εσάς που φοβάστε μήπως και βγούμε από το ευρώ, να σας θυμήσω πόσα ευρώ είναι ο μισθός μας. Στην Αριστερά, που φοβάται μήπως ο λαός "κοιμηθεί", επαναπαυθεί και ο ΣΥΡΙΖΑ τον πουλήσει (ακόμη και σε εκείνη την Αριστερά που θεωρεί δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα τον πουλήσει ή ότι το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι μη υλοποιήσιμο) να πω ότι αν θεωρεί ότι έχει μαγκιά, τότε θα καταφέρει να συγκροτήσει τον κόσμο ενάντια και στο ΣΥΡΙΖΑ και σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, οπότε να μη φοβάται.
Σε όλους εσάς που ανησυχείτε και φοβάστε, έχω να πω το εξής: Στην χειρότερη περίπτωση, ο ΣΥΡΙΖΑ σε περίπτωση που βγει πρώτος, θα κάνει ό,τι το Πα.Σο.Κ και η Νέα Δημοκρατία.
Σε όλους εσάς που αγχώνεστε με το ποιά θα είναι η εξέλιξη, έχω να πω το εξής: ό,τι και να γίνει, αυτό που έδειξαν τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι τελικά είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τα πράγματα. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι.
Σε όλους εσάς που τρέμετε μπροστά στο αύριο, έχω να πω το εξής: χαμογελάστε, τα πράγματα μόνο καλύτερα μπορούν να πάνε.
Σε όλους εσάς που δεν ξέρετε τι θα σας ξημερώσει, έχω να πω το εξής:
"Καληνύχτα.Αύριο που ξημερώνει άλλη μέρα αμφισβητήστε όσους την απειλούν και την φοβίζουν.Ψάξτε αυτούς που θέλουν να την χαρούν μαζί σας." (από το twitter του Κώστα Βαξεβάνη)
Φίλες και φίλοι, εκπρόσωποι της Νέας Δημοκρατίας, του Πα.Σο.Κ και λοιπών νεοφιλελεύθερων και δεξιών κομμάτων, δημοσιογράφοι, μεγαλοδημοσιογράφοι, διανοούμενοι, μικροεπιχειρηματίες, μεγαλοεπιχειρηματίες, απλοί τηλεθεατές άνω των 50, απλοί τηλεθατές κάτω των 50, νοικοκυρές, νοικοκύριδες και παντός είδους και καιρού πατσιφιστές που τον τελευταίο καιρό διαμαρτύρεστε ολοένα και εντονότερα για τους κουκουλοφόρους,
θα σας πω ένα μυστικό: οι κουκουλοφόροι που πετάνε μολότωφ σε τράπεζες και πέτρες σε μπάτσους δεν είναι προβληματικοί. Δεν έχουν κάποιο είδος γονίδιο το οποίο τους επιβάλλει να τους αρέσει η βία. Δεν γουστάρουν να "τα σπάνε" γιατί έτσι. Δεν είναι απλοί χουλιγκάνοι που τους εξιτάρει η καταστροφή και η φωτιά (βέβαια υπάρχουν και αυτοί, αλλά εκτός του ότι είναι συντριπτική μειοψηφία, θα υπάρχουν πάντα και πάντα βρίσκουν και θα βρίσκουν και άλλους τρόπους να εκφράζονται).
Αν όντως έχετε τόσο μεγάλο πρόβλημα με τους κουκουλοφόρους, φτιάξτε μια κοινωνία πραγματικής ισότητας, αληθινής δικαιοσύνης και ουσιαστικής ελευθερίας και αξιοπρέπειας και σας εγγυώμαι εγώ προσωπικά ότι οι κουκουλοφόροι θα πάψουν να υπάρχουν.
Υ.Γ: Για τους "κουκουλοφόρους" της Χρυσής Αυγής, πάλι, δεν μπορώ να σας υποσχεθώ τίποτα.
